Tırmandığın zirveden düşen yorgun izlerde,
Dinlenen rüzgardı sanki,haykıran umutların.
Gönlünde sararmış,sonbahar gölgelerinde.
Yaşlı gözlerini seyreder,ağlarken şarkıların.
Gül gibi yoldun her günü,kopardın dalından.
Uykusuz gözlerinde sallanır,şimdi rüyaların.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hayatın her ayak izinde ne yorgunluklar yotur ki... O yorguluklara rağmen yinede yaşama sımsıkı sarılır insanoğlu... Tebrikler... Güzel bir şiir... Sevgilerle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta