Senin gözlerindeki yorgunluğu ben kalbimle öderim
Gecenin en karanlık yerinde bile,
Bir kıvılcım gibi yanar gözlerin,
Ve ben, paramparça bir kalp ile
Sana akarken tükenişimi seyrederim.
Yüreğimden taşar sessiz bir ağıt,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta