Bir rüya gibi geçti gençlik çağı,
Gönlümde soldu her umut ağacı.
Bir yel esti, savurdu içim dağı—
Yorgun gönül, hâlâ susmaz, konuşur.
Kırık bir aynada yüzüm silinir,
Her sabah yeniden içim delinir.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta