Şimdi ellerim boş, çaresiz, ağlamaklıyım
Bir sonbahar rüzgarında uçtu sevda türkülerim
Kumdan şatolarım vardı yıkılmaz sandığım
Belkide buydu aslında yanıldığım.
Anladım dinmeyecek gözlerimizdeki bu yağmur
Sen öylesine güzel, öylesine Irak...
Bir Paslı jilette parlarsa damarlarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta