Yorgun bir yolcuyum, menzilim sensin
Aşkın dergahına serersen beni.
İster bin dert gelsin, ister gam insin
Sabrın imbiğinden gerersen beni.
Gözlerinden okudum sızlayan dünü
Sustuğun her sözün yaktığı günü
Gönlüme hapsettim her bir düğümü
Her şeyi bilir de susarım ey yar.
Ne bahar isterim ne de bir çiçek
Sensiz bu dünya hep eksik kalacak.
Sırrımız mahşerde elbet gülecek
Vefa toprağına kararsan beni.
Sırtımda taşıdım ağır yarayı
Görmedim senden özge sarayı.
Kapatıp gittim ben her bir arayı
Aşkın süzgecinden elersen beni.
Zamanın kalbinde saklıdır adın
Yana yana bitti, kalmadı tadın.
Bilirim neydi o gizli muradın
Her şeyi bilir de susarım ey yar.
Ruhumun aynası senin cemalin
Uğrunda tükendi bende her halin.
Bir nebze sükutsa eğer hayalin
Sessizliğin içine gömersen beni.
Bir ömür harcadım senin yolunda
Gönül kapısını çalarsan beni.
Açan çiçek olsam sevda dalında
Vuslat rüzgarıyla bulursan beni.
İçinde saklıdır en gizli yara
Düşürme sevdamı çıkmaz bir dara.
Ruhumda sönmeyen sönmez bir nara
Aşkın ateşine salarsan beni.
Bilirim derdini, dermanın bende
Bir canın emanet durduğu tende.
Kaybolup giderim dumanlı gende
Hasret deryasına dalarasan beni.
Gözlerin anlatır, dilin dursa da
Zaman inadına hüküm sürse da.
Felek aramıza duvar örse de
Sol yanında bir an bilirsen beni.
Niyetim halistir, gönlüm ise pak
Sonunda görünecek o mutlak ak.
Suskunluk en büyük yemindir, bak
Her şeyi bilir de susarım ey yar.
Kayıt Tarihi : 25.12.2025 13:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!