Yorgun Bir Sevda Bu Sana

Yorgun bir sevda bu sana
Bir yangındı eskiden kalma.
Artık dönmüş olsa da,
Bir zavallı kıvılcıma.

Yorgun bir sevda bu sana
Benzer cama vuran bir kuşa.
Geçip gitmek umuduyla,
Hani yorgun biçare avuçlarında.

Yorgun bir sevda bu sana
Benzer metropol insanına.
Yürüyen yeni doğan sabahta,
Hızla bir yerlere yetişmek umuduyla.
Hızlıdır bir o kadar ama
Yitiktir oysa dünün yorgunluyla.

Yorgun bir sevda bu sana
Koşar dimalarda bir uçtan bir uca.
Kurar birşeyler oralarda.
Hayat verir birkaç anıya.
Hani unutulmaya yüz tutsa da
Geleceğe taşır bir anda.
Sanıverirsin sanki şu anda
Yaşanıyor bir taraflarda.
Hatırlarsın bir zaman sonra.
Onlar birer anıdır bilinçaltında.

Yorgun bir sevda bu sana
Yorgundur yorgun olmasına.
Bir o kadar dirirdir oysa.
Yıllara meydan okuyor baksana.
Sanki yaşamaya and içmiş bir hasta.
Geçiriyor günlerini yatağında.
Hala sana dair bir umutla.