Yorgun bir akşamüstü geldim eve.
İçimde hep o büyümek bilmeyen gece yarısı çocukluğu.
Bizi en çok gece yarısı çocukları anlar.
Sığınağı bir battaniye olan.
Oyuncağı kırıldığı için değil, Allah'a küstüğü için ağlayan çocuklar.
Yorgun bir akşamüstü geldim eve.
İçim de yine o mağdur göğsü keselenmemiş çocuk.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta