Üşüyor yüreğim sevgiye muhtaç
Gözlerim ağlamaktan yorgun
Yüreğim sersefil aşka muhtaç
Çerçevemde kırık camlar
Dokundukça ellerimi parçalar
Yorgun bakışlı hep yüreği
Yaralı dolanır hep sevdalılar
Hasret duvarları git gide yükselir
Bedenim sağ ama ruhum ölüyor
Ürkek bir serçe gibi yüreğim
Uçmak istercesine kanat çırpıyor
Havalandıkça korkuyla yere çakılıyor
Yorgun bakışlarım yönünü bulamıyor
İçimdeki fırtınalar da kaybolup durdum
Ne yorgun bakışlarım yönünü buldu
Ne de dermansız yüreğim aşkına kavuştu…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta