Akşamın nabzı atıyordu
Gündüzü kovarcasına
Canlar mutluydu
Sevişmek için mum ışığında
Dudaklar birleşip yürekler hoş
olunca
Fırtınalar kopardı zevk doruklarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta