Yorgun artık İstanbul’a dair kurduğum her cümlem
Yoruldu gönül
Yorgun şiir ve kalem
Yoruldu şair
Sessizliğe gömüldü sol köşem
Dize dize yorgunluk dökülüyor içimden
İnzivaya çekiliyorum yarım kalan mısralar arasında
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta