Kurumuş bedenim kökten özünden
Can suyu dibime aktı gözünden
Güneşte vurunca gamze yüzünden
Kara kışta tomurcuk verdi dalım
Sohbetten rengârenk çiçek açınca
Arılar topladı poleni saçınca
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta