Artık denizimiz yok anne!
Çiftliğe kadar ilerleyen,
Şehrin ışıkları arasına giren
Karanlık denizimiz yok artık!
Ankara yaklaşıyor Batı'ya
Aydınlatırken karanlıkları
Önceleri tek tük aydınlıklar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




:))))) insanlar hep aynı şeyleri farklı zamanlarda yaşayınca tepkileri aynı olmuyor. dün hiç bişey hissetmezken tesadüfen aynı şiiri yine okudum. daha olumlu geldi.
Onun da bir bildiği vardır herhalde... Beklemek lâzım. Selâmlar. Emin Baydil
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta