Bir yük var sırtında, taşımaktan yorulmuş,
Geçmişin gölgeleri, hep seni kovalamış.
Her adımda yankılanır eski bir fısıltı,
Ama artık vakti geldi, bırak gitsin, unutulmuş.
Ne zamanlar döndün de baktın ardına,
O ağırlıkla yürümek, yara açtı ruhuna.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta