Dünyâ hiç kimseye kalmadı bâkî
Yolunu kaybeden izinden olur
Nedâmet içinde düne illâki
Her gece ağlayan gözünden olur.
Gönüllerde yaşar zamansız ölen
Zamansız ayrılık bu aşkı bölen
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta