Yolun Yolcusu Şiiri - Sadık Kocabaş

Yolun Yolcusuna

Bu sözüm sanadır dinle ey yolcu
Kendini âlimden sayma ha sakın
Huzur-u Erkan’da durduğun o an
Fermanı yazılır düşkün olanın

Girdiğin kapıya eşik olmazsan
Özünü bir ulu söze salmazsan
Kibrin deryasından uzak kalmazsan
Nefesin her daim olur bir ziyan

Menzile varılmaz nefse uyarsan
Sözünü satarsan sesi duyarsan
Arifler katından ayrı koyarsan
İçinde sönmeyen kordur bu volkan

Hak katında rütbe posta bakılmaz
Gönül yıkılınca geri çakılmaz
Aşkın ateşiyle yanıp yakılmaz
Kalemsiz Şair’e dar gelir bu can