Otuz yedi yılın ağır yüküyle,
Yorulur gönül de kendi yüküyle.
Ramazan, içindeki o sessiz sızı,
Sanki dindirmiyor geçen her yazı.
Kime anlatsan hep eksik kalır,
Zaman her gülüşten bir parça alır.
Omuzda dünyanın bitmez telaşı,
Gözde saklı kalır bir damla yaşı.
Eskisi gibi değil artık heyecan,
Sanki bir kuyuda hapsolmuş bu can.
Dostun vefasızı, yolun yokuşu,
Yordu kalbindeki o dertli kuşu.
Yine de umudu sakla bir yerde,
Şifa gizli elbet her türlü derde.
Dinlen ey yüreğim, durul biraz da,
Bahar gelir elbet, en sert ayazda.
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 21:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!