Yürüdüm ömrümün dar yollarında Kimi taş fırlattı, kimi gül dedi Menfaat sofrası kurulmuş meğer Doğruyu söyledim, dile lal dedi
Hakkın kapısına kul oldum geçtim Zehir sundular da ben balı seçtim Kendi yüreğimden bir gömlek biçtim Eğriler bir olup bana del dedi
Yiğit olan mertçe durur sözünde Duman eksik olmaz aşkın közünde Dünya malı kalsın yerin yüzünde Gönlü dar olanlar bana yol dedi
: 1 Şubat 2026 Saat: 14:17 Kayseri, Türkiye Zühre Türkeli © 2026
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 2.2.2026 23:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
varsın desinler,
sunarım kızıl ve kenarda kalmış güllerimi ben,
tenha yüreğine…,
bir küfür gibi doldu içime
kavuşup/ayrılmamız hekimim,
keramet eblehlerine postnişin atarım ikimizi de,
ki içimde uğuldayan ötenazi,
ne olur sus sus,
ah;
yeryüzüne indi aşk,
bozulmasın bu akid…,
ki şimdi aşk sen;
piç misin…,
yetimhane avlusuna,
iri taneli yağmurlar yağıyor…
mavi gözlü kızıl saçlı çilli çocuk,
yastığından boncuklar topluyor,
ah aşk,
küçümsediler acımı,
ölümler var, savaşlar, açlık ve...,
nasıl üşüdüm bir bilsen, nasıl;
yokluğunda...,
baktığın kalp içlerimde,
dağ gölleri buz tutuyor,
mevsim bir günde değişti ve,
hangi göç,
kanatsız bir göğe yükselir…,
TÜM YORUMLAR (1)