Kafanı koyduğun an yastığa,
Dayanabilecek misin dışlanmışlığa?
Nefes alabilmek için bakacaksın yukarıya,
Kahpe yıldızlar bile onlardan yana.
Üzüldüğünden değil korktuğundan titrersin aslında,
Duramazsın, korku işlenmiştir ruhuna.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta