Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bize emanettir zaman, gerçekten iyi kullanmalıyız. Yoksa el sallamak zorunda kalırız limandan ayrılırken... Tek başına. Yüreğine sağlık. Benim mezun olduğum yıl, Erzurum'da. Bir anlamda gençliğimi hatırladım, havuzbaşının serinletici güzelliğiyle..
tebrik ediyorum Cok güzel bir siirdi
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta