Yolun Sonunda Şiiri - Asaf Eren Türkoğlu

Hasretin narıyla, kavruldu bağrım,
Dinmedi bir türlü, bitmez bu ağrım,
Yorgun bir martıdır, içimde çağrım,
Sessizce beklerim, yolun sonunda.

Gözümden dökülen, yaştır süzülen,
Gönüldür bu yolda, her gün üzülen,
Kaderin ağında, odur çözülen,
Kaybolan yıllarım, kolun sonunda.

Vurgun yedi ömrüm, sönmez ateşte,
Bir sızı gizlidir, her bir nefeste,
Yüreğim hapsoldu, demir kafeste,
Bir hüzün saklıdır, gülün sonunda.

Yıllarca peşinden, koştum yoruldum,
Bulanık bir suyken, aktım duruldum,
En derin yaradan, geldim vuruldum,
Savruldum bir toz gibi, yelin sonunda.

Mevsimler değişti, açmaz çiçekler,
Karanlık gecede, sustu gerçekler,
Bu dertli gönlümü, toprak mı bekler,
Vuslatı ararken, gölün sonunda.