Şu kısacık ömre ne çok şey sığdırdık. Küskün kalpleri, dargın yüzleri, bitmeyen ağır sözleri... Bu devran hep böyle sürecek sandık.. Ama kötülük bulaştı mı ele, tutunmak zor gelir iyilik çemberine.. O kadar raydan çıktık ki, bazen depremler, bazen çığ, bazen salgın hastalıklar bile hak arayışına girdi.. Ve sonunda ecel gibi canımıza kastetti.!
Şair Faruk Kerey
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta