Yolun Sırrı Şiiri - Sadık Kocabaş

Yolun Sırrı:
Evvel ikrar verip yola düşeriz
Mürşit nefesiyle pişer taşarız
Aşkın deryasını yarıp yaşarız
Hakkın deryasına dalabilirsek

Şah İbrahim Ocağı’ndan süzüldük
Aşk elinden dert içine dizildik
Nefis öldürüp de mülkte ezildik
Bizlik makamında kalabilirsek

Mihman gelip gönüllere kurulur
Hizmet eden cana elbet sorulur
Bulanık akanlar sular durulur
Birliği meydana salabilirsek

Perşembe akşamı nurun şavkında
Cümle canlar döner Hakkın çarkında
Dünya bir rüyadır bunun farkında
Uyanıp gerçeği bulabilirsek

Mervan olan gelip meclise girmez
Karanlık yürekler bu sırra ermez
Erenler kimseden el aman sormaz
Nefsin zincirini kırabilirsek

Ocak zade kökten pınar akıyor
Çırağlar yanmış da kalbe bakıyor
Muhabbet ateşi canı yakıyor
Aşk ile kendimiz yorabilirsek

Hünkâr Hacı Bektaş dilde sevgimiz
Onun himmetiyle biter derdimiz
Elin, dilin, belin korur merdimiz
Dergâhın sırrına erebilirsek

Sadık bir bende ol, sırı faş etme
Kalemsiz Şair’im yoldan dış gitme
Özünü unutup gurbete gitme
Menzili içinde görebilirsek