Yolum Düştü Sokağına.. Final

Yolum Düştü Sokağına. Final

Yaşadığım sessizliği karşı dairenin,
Kapı sesi bozdu.
Görünmeyen bir el yüreğimi sıkıyordu.
Onlar az önce gittiler dedi komşu kadın.
Telaşla nereye gittiklerini sordum.
Engin bey aniden fenalaştı,
Çok olmadı az önce götürdüler dedi.
Allahım yanımdan geçen ambulans yoksa,
Yoksa içindeki omuydu.

Yüreğimde korku,
Aklımda binlerce cevapsız soru.
Hastane yoluna düştüm.
Az önce bitmeyen yollar, dahada uzadı.
Dilimde tekrarladığım tek dua,
Allahım onu bana bağışla.

Kardeşleri, annesi, tüm ailesi gelmişti.
Annesiyle, göz göze geldik.
Dilimin soramadığını,
Gözlerim feryad figan soruyordu.
Hiç bir şey demiyorlar, bekliyoruz dedi anne.

Beklemek, hemde korkuyla beklemek,
Ne zormuş.
Peki ne olmuştu ki, bu kadar kötü.
O anda doktor çıktı içerden.
Kalbi çok yorgun, elimizden geleni,
Yapıyoruz dedi.
Sevmekten mi yorulmuştu kalbi,
Yoksa beklemekten mi?
Zaman denilen kavram,
En ağır çekimini gösteriyordu sanki.
Saat günün tahtına oturmuştu.

Ve bir ses duyuldu, bir kişi görebilir.
Yalvaran gözlerle baktım, tüm aileye.
Kabul gördü, bu sessiz dilekçem.
Odaya girdiğimde, adımlarım ağırlaştı.
Kapıyla yatağın arasında,
Sanki dağlar vardı.
Güç bela oturdum yanına,
Elini elime aldım.
Sanki dünyadaki bütün cümleler,
Lugatımdan firar etmişti.

Göz pınarlarımdan süzülen damlalar,
Avuç içine damladı.
O anda sanki bir sihir, yada mucize oldu.
Sıkıca tuttu elimi, gözlerini açtı,
Sarem geldin mi, gerçekten senmisin,
Yoksa hayalmisin dedi?

Ne diyeceğimi bilemedim, adımı söylemişti.
Hemde yıllar önceki seslenişle.
Beni hatırladın mı diye sordum.
Hiç unuturmuyum dedi.
Niye bu kadar geç kaldın,
Gelmen için ölmem mi gerekiyor dedi,
Ölmem mi.
Elimi kapattım ağzına, sus dedim sus,
Alma o cümleyi ağzına.

Ne olur beni affet, seni dinlemediğim için,
Uzağına gittiğim için affet.
Seni sevmekten hiç vazgeçmedim,
Ellerimin arasından kayıp,
Boşluğa düşen eli.
Yüreğimi koparıp aldı sanki.
Monitörden yükselen o ses,
Kulaklarımı parçalıyordu sanki.

Doktor hemşireler başında.
Ben bir köşede kaldım.
Ellerim kulaklarıma kapatılmış,
Yükselen çığlığım sanki korkuyu siliyordu.
Başınız sağolsun dedi doktor,
Hastayı kaybettik, Engin bey öldü.
Ne kadar kolay söyledi.
Öldü dediği Engin,
Yanı başımda gözlerimi diliyordu.

Ama sarıldığım kollarımın arası boş,
Elleriyle sildiği gözlerim hala yaştı.
Benim hasret kaldığım yüzünü,
Beyaz bir örtüyle kapattılar.
Sanki o örtü yüzüne değil,
Hayallerimin üstüne çekilmişti.

Başımı göğsüne koydum,
Elleri sıcacık gülümseyen yüzünü seyrettim.
Özür dilerim canımın yarısı,
Çok özür dilerim.
Bana bunu nasıl yaptın demiyorum,
Ben bu acıyı çoktan hakettim.
Geç kaldım aşkım,
Özür dilerim, sana çok geç kaldım.
Bize çok geç kaldım.

…….Meryem Keskin……
……17.01.2026……….