Yolum Düştü Sokağına..5 Şiiri - Meryem K ...

Yolum Düştü Sokağına.5

Sare kalkıp gitti o ağacın altından.
Engin belkide hiç kalkmadı,
Oturduğu o banktan.
Aklı unuttu belki, yaşadığı o aşkı.
Ama yüreği yıllar öncesinde kaldı.
İki yıldır, yaşadığım her günün,
Bir bölümünü ona ayırıyorum.
Bu acının tarifi mümkün değil.
İnsan nasıl biriyle her gün yeniden tanışır?
Aklımı yitirmekten korkuyorum.
Annem dengesiz davrandığımı söylüyor,
Öylemiyim sahiden.

Yetişkin bir insanı,
Çocuk seviyesinde eğitmek çok zor.
Ama hatamın bedelinide,
Bir şekilde ödemeliyim.
Hukuk fakültesini kazandığım gün,
Hiç sevinmemişti.
O gün ona çok kızmıştım.
Bu gün anlıyorum haklı olduğunu.
Mutluluk yerine başarıyı seçmiştim.
Geldiğim son nokta işte burası,
Yaşlanmış ama,
Yaşamamış yorgun bir kalp var,
Sol yanımda.

Kararımı verdim bütün cesaretimi toplayıp,
Evlenmek istediğimi söyleyeceğim.
Her ne kadar tepkisinden korksamda.
Erkenden kalktım,
İçim içime sığmıyor adeta.
Mavi elbisemi giydim,
Onun aldığı tokayla topladım saçlarımı.
Heyecanla çıktım evden.
Anneme bu kararımdan bahsetmemiştim,
İzin vermeyeceğini biliyorum.

Yol bir türlü birmiyordu, trafik ışıkları,
Zamanlarını bana ayarlamış,
Tüm kırmızıları üstüme yıkıyordu sanki.
Evinin olduğu sokağa girdiğimde,
Bir Ambulans geçti yanımdan.
Siren sesleri,
Kurşun gibi saplanıyordu yüreğime.
Anlamadığım bir acı,
Bütün bedenimi ele geçirmiş gibiydi.

İliklerime kadar hissettiğim acı,
Ve yüreğimden göklere yükselen,
Kanatları nurlu güvercinler.
Adımlarımdan yükselen vaveyla.
Bir yıldız kümesi heyecanlı gözlerimde.
Kalbim duracak gibi geldim,
Kapısının önüne.
Titreyen ellerimle bastım zile defalarca.
Bu sessizlik,
Neden beni bu kadar tedirgin ediyor.
Yoksa, yoksa alacağım cevap mı,
Beni korkutuyor.

Devamı bir sonraki bölümde.

…..Meryem Keskin….
…..17.01.2026…..