Yolum Düştü Sokağına..4 Şiiri - Meryem K ...

Yolum Düştü Sokağına 4

Bir sevda yaşadık yokluğun gölgesinde.
Bir sevdaki, ayrılığı biriktirdik gönül heybesinde.
Umudun yeşilini,
Gecenin siyahına kurban ettik belkide.
Oysa ki, hala ellerinin sıcaklığı gizli,
Okşadığı saçlarımda.
Ve yine kelebekler uçuyor kalbimde,
Ellerine her dokunduğumda.
Bu hastalık her şeyi unutturmuş olsada,
O masum aşkın izleri var,
Kaçamak bakışlarında.

Dün ilk tanıştığımız yere götürdüm onu,
Okuduğumuz lisenin bahçesine.
Lise ikinci sınıfta tanışmıştık.
Şehrin ve okulun yabancısıydım.
Babamın mesleği dolayısıyla, buraya yerleşmiştik.
İçine kapanık utangaç halleri,
Onu her kesten farklı bir konuma taşıyordu benim gözümde.
Karanlığın içinden sıyrılan ışık gibi,
Dikkat çekiyordu.

Bir an, sanki hatırlıyormuş gibi baktı yüzüme.
Yüzünde masum bir tebessümle,
Sen dedi sen,
Tarifi mümkün olmayan bir heyecan kapladı yüreğimi.
Elini tuttum, evet dedim evet ben.
Sen burdamı çalışıyorsun dedi?
Seni daha önce hiç görmedim.
Kabına sığmayıp taşan yüreğim, anıların çarptığı aynadaki suretim gibi parçalandı.
Gözyaşlarımı sildim,
Toparladım darmadağın olan düşüncelerimi.
Sabırla yeniden, yeniden anlattım,
O masum liseli sevgiliyi.

Güneşin sıcak bakışlarından, masum gözyaşları dökülüyordu üzerimize.
Şemsiye açmak istedim, izin vermedi.
Gözlerini kapadı ve, kokuyu alıyor musun dedi?
Hangi koku dedim?
Yasemin kokusu,
O hep yasemin kokardı dedi ve sustu.
Peki o kim dedim?
Unuttu, boş boş baktı yüzüme.
Oysa daha iki dakika önceydi,
Hatırladığı o koku.

Kırıklarını yükledim omzuma hayallerimin,
Derin bir of sıyrıldı ciğerlerimden,
Nefesimi yırtarak.
İlerdeki ağacın altında oturan,
Engin ve Sare’yi izledim yüreğim burkularak.
Hiç ayrılmayacaklarına dair,
Yalancı sözler veriyorlar bir birlerine.
Unutursam kahrolayım diyordu Engin.
Unutursam yok olayım diye cevap veriyordu Sare.
Unutursam yok olayım.

Devamı bir sonraki bölümde.

…..Meryem Keskin…..
…..17.01.2026…….