yol
diye tuttuklarımın
hepside yoldu
yolun sonuna gelince...
yolanlar kayboldu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İnsan ne diyeceğini şaşırıyor gerçek karşısında. Tebrikler. Yolda yolunmaya yine devam mı ettiler? Yoksa yolunmayacak yol mu buldular kendilerine?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta