Sessizliğin içimde çürüyen bir kuş gibi
Kırık aynalarda kendi suretime bakarken her yara izi bir kapı,
Her iz unutulmuş bir yol.
Zamanın ipliği kayıyor ellerimden
Kalbimin ritmi bile yalnızlığa eşlik ediyor.
Eski ruhlar dönüyor içimde.
Sen, kaybolan bir gölge oluyorsun
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta