Yollarına Yorgunum Şiiri - Hamit Atay

Yollarına Yorgunum

Yollarına yorgunum,
Adımlarım tükenmiş,
Her köşe başı sensizliğe çıkıyor.
Bir zamanlar umutla yürüdüğüm bu patikada,
Şimdi yalnızlıkla baş başa kaldım.

Gözlerimde kaybolan yıldızlar,
Gecenin karanlığında silikleşiyor.
Bir zamanlar parlak olan umutlarım,
Şimdi solgun ve uzak.

Kalbimde kırık dökük hatıralar,
Her darbede daha da derinleşiyor.
Bir zamanlar sevgiyle atılan bu kalp,
Şimdi acıyla çırpınıyor.

Yollarına yorgunum,
Ama seni sevmenin yükü ağır değil.
Çünkü sevgi, yorgunlukla değil,
Gönülden gönüle akan bir nehirle ölçülür.

Şiir Hamit Atay