Yolları Çocukluğumuza Çıkar

Ne kadar uzakta olursak olalım,
yüreğimiz vatanla hemhâl olmakla meşgul.
Buralardan oraya uzanan kalbimiz,
bitmeyen bir özlemin hasretiyle dolu.

Araya denizler girse de
dağlar, yollar, şehirler…
Bir rüzgâr esse memleketten,
adımızı fısıldar kulaklarımıza.

Göğsümüzde saklı bir harita var,
yolları çocukluğumuza çıkar.
Bir ezan sesi, bir toprak kokusu,
bir anne duası kadar yakın aslında.

Gurbette büyür insanın gölgesi,
ama kökü hep aynı yerde kalır.
Yüreğimiz nereye varsak
oraya taşır memleketi.

Uzaklık yalnızca bir mesafe;
sevda, mesafeyi tanımaz.
Biz burada nefes alırken
kalbimiz orada atar usul usul.

Bir gün döneriz belki,
belki dönemeyiz…
Ama bil ki vatan,
bizim içimizde hiç gitmeyen yerdir.
13.02.2026
~ Gülay Özdemir ~