Gönlümün dağlarında,yankılanırken hep feryadım.
Umutların dağlarını her gün delen sanki Ferhat'ım.
Kırdığım taşları,aşıkların mezarlığına hiç atmadım.
Yollarımda sürünen şu garip gölgeme,basmadım.
Serin oyukların gölgesi,rüzgarlarıma sığınak oldu.
Hırçın arzularım,gönlümün harman yelinden soldu.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta