Avutulmaya gönlüm hede bu yollarda.
Ne gülmeyi, nede ağlamayı bilir.
Sessizliğe büründü zaten şu genç yaşta.
Oysa...!
Bütün aydınlıkları sıraya dizmek.
Sonra hepsini mermilerle yere sermek isterdim.
Beni defalarca serdikleri gibi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta