Avutulmaya gönlüm hede bu yollarda.
Ne gülmeyi, nede ağlamayı bilir.
Sessizliğe büründü zaten şu genç yaşta.
Oysa...!
Bütün aydınlıkları sıraya dizmek.
Sonra hepsini mermilerle yere sermek isterdim.
Beni defalarca serdikleri gibi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta