Yollar uzak Şiiri - Dağlar Özügüç

Sen daha hayal iken ben seni sevdim
Gönlümün kuytusunda saklı duran nur gibisin
Bahar menekşeleri gibi gözlerin değdi gönlüme
Kuruyan dallarıma can veren huzur gibisin
Hicran gecelerinde dilimdeydi adın
Sessizce içimde büyüyen kor gibisin
Vuslatı dilemem kaderden bir hayalden yakınırım
Bana sabrı getiren esen yel gibisin
Karanlıklar sabaha dönerdi gözlerin değdiğinde
İçimde kopan fırtınada sığınılan liman gibisin
Bir dua gibi yükselir adın dudaklarımdan
Yitik zamanların emsalsiz nişanı gibisin
Hayatın en tenha yerinde bana bakan
Kırık yanlarıma şifa veren can gibisin
Varsın yollar uzak, mevsimler hoyrat olsun
Benim alnıma yazılmış emsalsiz gül gibisin