Bitti altmışiki, geldi altmış üç
İçimde bir korku, tahammülü güç.
Mevsimler bitiyor, ayrılık mı var
Ahrete uzayan kısaldı yollar.
Sensizliğin adı zaten ölümdür
Ömrün son deminde beni sen güldür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sadun Hocam,
Müsadenizle bu şiiri kendi sayfama 'misafir şiir 'olarak asacağım.
En kalbi selamlarımla.
cenab-ı Hak sağlık ve esenlikler versin...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta