Yollar ki Şiiri - Ahmet Gürkan

Gözümde birikmiş o eski bulut,
Sönmüş ateşlerin külünde umut.
Ne bir ses fısıldar ne bir el tutar,
Gönül bu diyarda mecburi konut.

​Yollar ki uykulu, yollar ki sağır,
Sensiz her saniye dünyadan ağır.
Çizdim takvimleri satır satır,
İstersen gelme de, istersen çağır.

​Vefa bir limandı, biz mi unuttuk?
Yalanı gerçeğin yerine tuttuk.
Artık ne bir özlem ne de bir sızı,
Biz bu hikâyeyi çoktan uyuttuk...