Yollar biter, ben yürürüm, ben yürürüm yollar biter
Varsın sabah olmasın sokaklar bana yeter
İçimde yitip giden hoyrat o katil kelimeler
Yollar biter, ben yürürüm, ben yürürüm yollar biter
Ayak sesim yankılanır peşimde hep gölgeler
Dönüp baksam ne çıkar her şey silinir gider
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta