İskenderun da sevdım Şiiri - Deniz Köybaşı

Yollar var insanları kavusturan,
Yolar var insanları,birbirinden uzaklastıran
Benim yollarım hep sana çıkar

Gece iner limana,Rüzgâr adını taşır
Tuz kokar sokaklar,Kalbim sana çarpar

Bir bakışta kaldım orada,Dönüşü yoktu o anın
Deniz susmaz içimde,Adın kalır dudağımda

Kalabalık büyür içimde,Yalnızlık çöker üstüme
Bir adım daha yaklaş,Kır beni, bırak beni

Ben İskenderun’da sevdim seni,Gece deniz, rüzgâr deli
Yarık kaya gibi içimde,Çarptı durdu kalbime seni

Ben İskenderun’da yandım
Tuz koktu akşamlar, karardım
Rüzgâr esti, adını savurdu
O gece kendimden vazgeçtim

Kordon boyu ayak sesleri
Her adımında iz var
Gözlerin vurur geceme
Bir isyan gibi yanar

Bu şehir bilir bu rüzgâr
Kim yandıysa adınla
Kırık camlar, açık yaralar
Bağırır sahil boyunca

Bir nefes daha ver bana
Ya da bitir bu işi
Kalabalık üstüme gelir
Ama ben hâlâ senim

Ben İskenderun’da sevdim seni
Gece deniz, rüzgâr deli
Yarık kaya gibi içimde
Çarptı durdu kalbime seni

Ben İskenderun’da sevdim seni
Deniz bağırır, rüzgâr deli
Bu şehir bilir, bu gece bilir
Kim yandıysa adınla yandı