Ne zaman başladı hatırlamıyorum.
Yollarla tanışmamdan bahsediyorum.
Tatiller, ziyaretler, göçler...
Binmediğim otobüs, oturmadığım koltuk,
Uğramadığım durak kalmamıştır benim...
Yine bir otobüs içindeyim,
Yani yine yollarda...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu sitede şiirlerini Cemal safiye bensettiğim ve seve seve okuğuduğum, değerli şair dostumun sözünün üzerine bir şey diyemem o beğenmiş tam puan demiş ben de aynen katılıyorum
Bana göre değerli Necip Fazıl kardeşimin şu iki dizesi bile Ne zaman başladı hatırlamıyorum ama;
Ömrüm yollarda geçiyor hala...
Hayatın gerçeklerini çok güzel bir şekilde anlatmaya yetmiş gönülden kutluyorum..
Ben de 10 puan diyor antolojime alıyorum.
bazen gitmek en güzelidir belki...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta