Ah yollar o kadar kötüsünüzki,sevğiyi acıyı aşkı bilmeyen,
Acımadan alıp götüren umudu uzaklara,
Bilmezsiniz ne çektiğimi,
Elimde olsaydı çiğnerdim karaş karış hepinizi,
Basardım üzerinize ezercesine,
Katlayıp hepinizi atmak isterdim uzaklara,
Aynı şeyi siz yaptınız bana acımadınız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta