Ne umduk hayattan, ne verdi bize
Bir bahçe çiçekten gül deremedik
Seherler karanlık getirdi ize,
Düz yollar içinde iz süremedik.
Böyle vurdu bize mevsim meltemi
Bahçeyi savurdu, bağı kuruttu
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Hayat adlı yolculuğun hikâye-i şiirini kudretli kaleminizden okumak büyük haz verdi.Saygılarımı sunarak, ellerinizden öpüyorum.Şükrü topallar
Sayın Enver Özçağlayan...,
Günün şartlarına göre bir an gökyüzünde beliren kara bulutlar anında yüreğimizi de sarıp sarmalıverir. Ve bir kaç dakika önce açtırdığımız bütün çiçeklerin rengini unutuveririz.
Sanırım bu çalışmanız da böyle bir an ürünü...
Yüreğinize sağlık, kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta