Yolladı beni Şiiri - Erdem Gümüş 2

Bir damlacık neme bindirip canı
Kutsal bir rahime, salladı beni,
Özünden bir ruha, bandırıp teni
Cihandan cihana, yolladı beni.

Sen Enel Hâk ol, diye yaratan
Kendi öz nuruyla, alladı beni,
Orada beni bul, diye yaratan,
Cihandan cihana yolladı beni.

Ağlayarak geldim, fani dünyaya,
Yalan bir beşikte, salladı beni.
Emanetmiş canım, cani dünyaya,
Cihandan cihana, yolladı beni.

Adem’le Havva’nın, yasak elması,
Cennetten dünyaya, salladı beni,
Burda da yasakmış, meğer elması,
Cihandan cihana, yolladı beni.

Aşk yaşamak varken, tam dolu dolu,
Feyl’im boş hayale, salladı beni.
Hiç aşk yaşamadan, ben velî velî
Cihandan cihana, yolladı beni.

Ne tekrar geleni, ne kalan gördüm,
Kul Figani ecel, sal’ladı beni,
Affı beraat için, huzura vardım,
Mahşerî mizâna, yolladı beni