Her bir zerrenden papatyalar topluyorum… Saçlarına yıldızlar takıyorum, umudumuz aydınlığımız olacak ışığın,
yolumuza yoldaşlığımıza…
Ve ben her adımda sana sevgi besleyeceğim, her adımda yüzündeki benlerden tut her saç teline, kaşına, kirpiğine, yüzündeki gamzelere aşık olacağım…
Ben son nefesime kadar sana doyamayacağımı,
Badem gözlerinde maviliklere şahit olunca öğrendim… 🌾
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta