Bildim bileli hep derde ortağım.
Hiç bitmiyor benim çamur batağım.
Kırk yıl başı bile kapalı bahtım.
Darlık yokluk görden yoldaş usandım.
Bir düz doğru gitmez hayatta işim.
Bir tersine dönmez kara talihim.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta