Alacalı martı bana yoldaşlık etse..
Açardım onla gönlü baharımı.
Toplardık papatyalarımızı sabahtan akşama
Yorulunca çeşme başından su içerdik.
Biz birbirimizi çok severdik.
İyi için çarpardı kalplerimiz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta