Yolcusuz Şiir...
..
açlığın,sevgi kıyısında kıtlık vardı..
mânâsını yitirmiş,
duygu ikliminde eriyen karlar
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




çok beğendim
telaşsız ve kaygısız,
son saatimi bekliyordum//
ve kimse yoktu benden başka
yolcusuz şiirler durağında....
bazen hepimiz yolcusuz şiirler durağının son yolcuları oluyoruz
saygı ve esenlikle kalınız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta