Çok ömürler tüketti hep çalışır bu tren,
Yıllardır hiç bıkmadan hasret taşır bu tren.
Hizmet için koyulmuş ilk durağı Batmandan,
Gidecek son durağa dönüş Diyarbakır’dan.
Bende çok kez yolculuk, bu trende yapmıştım,
Kompartıman dolunca koridorda kalmıştım.
..
Kalkıyor yavaş yavaş
Gönül limanından bu gemi
Mechule her halde bu yolculuk
Mechule
Umutlar tükeniyor yavaşca
Düşünce gönül karşılıksız aşka
Eklenince birde buna hasretlik
..
Gülmedim dünyada gülenler gülsün
Ele geniş dünya bana dar oldu
Açmadan güllerim sararıp soldu
Yolculuk yakındır gün belli değil
Ne huzurum kaldı ne tadım kaldı
İşe yaramayan bir adım kaldı
..
Yolculuk başlarken gerçek âleme
Malın mülkün eşin boş yara kadar
Gül yüzlü buyurmuş bana ne deme
Yaptıkların ancak huzura kadar
Ki huzur dedikse izâhı uzun
Mürekkepler yetmez Hazar’a kadar
..
Belki de ben 'Unutmayacağım bunu! ' dediğim şeylere
Oldukça yabancıyımdır da
Bundan dolayı sanki her şey başıma gelmiş de gelebilir de gibi, yaşamı ta içine almış da
Ondan sana uzağımdır.
Olamaz mı?
Bunu hiç düşündün mü?
Meral Meri / Deniz Fenerine Yolculuk / Ucuz Düşünce
..
Güneşin karanlıkları hapsettiği bir yolculuk bu.
Aşk dediğin katıksız içki.
Zembereği kırılmış zamanın zehri bu damarlarında gezinen.
Havalandırmanın voltasında kaybedilen adımların, esir düşüncelerinde; ayyuka çıkmış bir pişmanlıktır Aşk...
Ya san-dığın-dır.
Ya sev-diğin-dir Aşk...
..
Hayat öylesine acımasız ki!..
Zamanda yolculuk yapası geliyor insanın;
İnan ki!..
Seni bir saat ileri almışlar;
Beni bir saat geri...
..
