Yolculuk Şiiri - Hatice Türkmen Yurtseven

#YOLCULUK

Uzun ve derin yolculuklardayım...
Ne bir şehre varıyor yolum, Ne de bir menzile. Adımlarım toprağın üstünde, Ama ruhum geçmişin derinliklerinde dolaşıyor.

Uzun ve derin yolculuklardayım;
Bir yanım annemin sesini arıyor rüzgârda, Bir yanım babamın gölgesini defnenin altında. Kimi zaman bir hatıranın kıyısında durup sessizce ağlıyorum. Kimi zaman bir duanın içinde onlara kavuşuyor, kucaklaşıyorum.

İki mezar arasına sıkışıp kalan çocukluğum, şimdi hasretin yollarında büyüyor. Her gün biraz daha eksiliyorum dünyadan.
Biraz daha çoğalıyorum, yokluğa gebe kalmış özlemlerim hüzünlerimle.
Gece olunca yıldızlara bakıyorum;
Belki aynı göğün altında Rahmetle gülümsüyorlardır diye...

Ve içimden usulca şöyle geçiyor:
"Ben yalnız değilim aslında,
Onlar toprağın altında değil,
Annem babam dualarımda, yüreğimde
Ömrümün her satırında yaşıyorlar benimle ..."
El sallıyorlar ardımdan
"Kızım gene gel" dercesine
🕊️🌿

Hatice Türkmen Yurtseven
...türkmenkızı...

12 Haziran 2026