Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
"BİZ O EMANETİ, SEMAVATA, ARZA VE DAĞLARA ARZ/TEKLİF ETTİK DE, ONLAR BUNU ÜSTLENMEKTEN İMTİNA ETTİ. İNSAN İSE ONU ÜSTLENDİ. ÇÜNKÜ İNSAN ÇOK CAHİLDİR VE ÇOK ZALİMDİR!" -Ayet-i kerime meali-
Hayırlı sınavlar Tahir bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta