Beyaz şeritler çizgi oldu gözlerimde,
Issız sokaklar geçiyorum uykulu şehirlerde,
Dışarıda hayat hareket halinde,
Gecenin de keyfi yerinde.
Bir camın ardından geçip gidenleri izliyorum bende.
Keşke bu yolculuk hiç bitmese.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta