Beyazın içinde bir sis, çoğalan ıssızca.
Issızlığın içinde bir çocuk,
avucunda soluk bir merkür.
Patlayan bir yıldızın saçakları alnına değiyor,
çocuğun aydınlatıyor siste yolunu.
Varacağı yer yokluk, ebedi, biliyor, gülüyor;
ağzında gökadaların gölgesi.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta